blog นี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ Yaoi ล้วนๆ หากท่าน

ไม่ชอบ หรือรับไม่ได้กับเรื่องนี้ ให้ปิด blog นี้ไปได้เลยครับ       13oyFriend

 

 

สำหรับ ท่านใด ที่เข้าใดที่เข้ามาใหม่ หรืออ่านไม่ทันนะครับ 

ให้คลิกที่ >>>ตรงนี้<<< นะครับ ผมจะเรียงตอนไว้ในนั้น ครับผม

 

 

Story! 

ต้นไม้ปลายฟ้า(Yaoi) บทที่5 คู่แข่งII (1)

 

 

นี่ผมเป็นอะไรอยู่กันแน่ มันเหมือน....คนที่กำลังดีอกดีใจ อะไรอย่างนั้น มันเป็นตั้งแต่ที่ได้ยินโยบอกว่าเลิกกับไม้แล้ว
เจ้าเด็กนั้น มันมีดีตรงไหน ผมไม่รู้ แต่เวลาผมเจอหรืออยู่ใกล้ทีไร ใจมันสั่นทุกที จากที่เป็นคนใจกล้าบ้าบิ่น ไม่เคยกลัวอะไร กลับต้องมากลัวมัน
ตอนที่เห็นมันครั้งแรก จำได้ว่าเป็นตอนที่มันกำลังเดินออกมาจากโรงเรียนพร้อมกับโย ดูหน้าตามันกวนบาทามากๆ เกือบได้ต่อยมันแล้ว แต่โยห้ามไว้ก่อน ตอนนั้นหวงน้องสาวครับ ยังไม่ได้คิดอะไร
จนวันที่ไปกินไอติมกันนั้นแหละมั่ง (ตอนแรกโยจะไปกับไอ้ไม้สองคน แต่ผม ส. ใส่เกือกไปด้วย) ที่ไอ้เด็กนั้นมันเริ่มทำให้ใจผมหวั่นไหว เพราะอะไรก็ไม่รู้อีกนั้นแหละ รู้แต่ว่า รู้สึกอิจฉาน้องสาวตัวเองมากๆ เกิดรู้สึกอยากเป็นโยขึ้นมา อยากหยอกล้อกับมันเหมือนที่มันทำกับโย อยากให้มันป้อนไอติมให้บ้าง แต่กลับต้องข่มความคิดนั้นไว้ เพราะไอ้ไม้นั้นนะ มันแฟนน้องสาวผม

“ไอ้ยะ....ไอ้ยะ!” เสียงไอ้ต่อเรียกให้ผมหลุดจากภวังค์ เสียงเพลงจังหวะมันส์ๆ สนั่นไปทั่ว ผู้คนมากมายทั้งชายและหญิงพากันขยับตัวเองไปตามจังหวะดนตรี แสงไฟส่องผ่านความมืด ช่วยให้ได้บรรยากาศมากขึ้น แน่นอนครับ ตอนนี้ผมอยู่ในเทคชื่อดังแห่งหนึ่ง หลังจากที่ส่งโยกลับบ้านเสร็จก็ตระเวนเที่ยวไปเรื่อย จนมาอยู่ที่นี้แหละ

“อะไรของมึงวะ” ผมขานรับส่งๆ

“มึงดูผู้หญิงคนนั้นดิ ที่น่ารักๆอ่า” มันสะกิดให้ผมดูผู้หญิงคนนึง น่าตาน่ารักมากอยู่ทีเดียวเธอเองซึ่งมองผมอยู่แล้ว ส่งยิ้มหวานมาให้ ผมเลยส่งกลับตามมารยาท

“กูเห็นเค้ามองมึงตั้งนานละ เอาเลย น่ารักนะเว้ย” ไอ้โอ เพื่อนอีกคนของผมพูด ไม่ทันที่ผมจะตอบกลับอะไร เธอคนนั้นก็เดินเข้ามาหาพร้อมกับเพื่อนอีกคน

“ดีคะ นั่งด้วยคนได้ไหมค่ะ” เธอถามผมด้วยน้ำเสียงชวนประทับใจ

“เชิญเลยครับ”  เออ...ที่พูดเมื่อกี้นี่ ไม่ใช่ผมนะครับ เป็นไอ้ต่อมัน มันลุกให้เธอคนนั้นนั่ง ส่วนมันก็ไปนั่งข้างไอ้โอแทน เพื่อนอีกคนของเธอตรงไปหาไอ้โอครับ

เราสองคนคุยกันไปเรื่อยๆ ถามชื่อ ถามที่เรียนตามปกติ (แต่เหมือนเธอจะถามผมเยอะไปหน่อยนะ) จนรู้ว่าเธอ ชื่อแนน อายุน้อยกว่าผมสองปี ก็เท่าโยนั่นแหละนะ คุยกันได้สักพักเธอก็ดึงผมออกไปเต้น ซึ่งลีลการเต้นของเธอทำเอาผมเสียววูบเป็นพักๆเลย โคโยตี้เรียกแม่เลยคงจะได้มั้ง

 

“คืนนี้ไปต่อกับแนนนะค่ะ” ไม่พูดเปล่า เธออยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆ เอาสิวะ...คิดว่ารุกเป็นคนเดียวหรือไง

“____________”

“พี่ยะเป็นอะไรค่ะ” แนนหน้าเหวอไปเลย เมื่อผมผลักเธอออกอย่างกับตัวน่าขยะขะแยงตัวนึง

“ป่าว...พี่ขอตัวก่อนนะ พอดีเมียพี่รออยู่ที่บ้านนะ” พูดจบผมก็เดินออกมาทันที ตั้งใจจะกลับหอเลยแหละครับ

“เดียวก่อนสิค่ะ พี่ยะ....พี่ยะ!!”


เมื่อถึงห้องผมล้มตัวลงนอนกับเตียงทันที นึกทบทวนถึงเรื่องก่อนหน้านั้น ที่ผมกับแนนกำลังจะจูบกัน อยู่ๆ...ใบหน้าเชิงตำหนิหรือตัดพ้อของไอ้ไม้ก็โผล่เข้ามาในหัวได้ไงก็ไม่รู้ เล่นเอาผมทำอะไรไม่ถูกเลยจริงๆ มันคงกลับมาแล้วล่ะ ความรู้สึกที่ผมยับยั้งไว้ตอนนั้น มันกลับมาแล้ว


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


หลังจากที่ผมกลับจากบ้านไอ้ฟ้า(โดยพี่น้ำมาส่ง) ซึ่งกว่าจะกลับได้ก็ดึกเหมือนกัน ก็เพราะไอ้ฟ้าแหละ ผมอาบน้ำแล้วเข้านอนทันที รู้สึกว่าวันนี้มันวุ่นวายมาก มีแต่เรื่อง...แต่สุดท้ายก็จบลงด้วยดี ‘ฟ้ารักไม้นะครับ’ ประโยคนี้ที่ไอ้ฟ้าพูดก่อนผมจะกลับมา มันยังดังก้องและชัดเจนในใจผม มันทำให้ผมรู้สึกดีแหะ พรุ่งนี้วันเสาร์ด้วย อยากจะไปหามันอ่า แต่จะไปไงวะ ขี่รถก็ไม่ได้ ไอ้กันต์ก็ไม่อยู่ ไปต่างจังหวัดกับพ่อของมัน แง้ๆ (ออกแนวปัญญาอ่อนล่ะ)

 

งืดๆ...งืดๆ....(เสียงจากการสั่นของโทรศัพท์) ใครโทรมาวะ อ้าว ข้อความนี้หว่า

[ฝันดีนะครับ แฟนของผม/ปลายฟ้า] จะบอกว่าบ้าก็ยอมรับ ก็ไอ้ข้อความเนี่ยมันทำผมยิ้มไม่หุบเลย

[ใครแฟนยู ไอยังไม่ได้ตกลงอะไรกับอยู่เลย โปรดอย่ามั่ว/ต้นไม้] ส่งกลับครับ ขอแกล้งมันหน่อย


[ใจร้าย...ฮือๆๆ T_T ] เออ...กูใจร้ายไง แบร่ๆ เขินครับ อ๊าก...ฝันดีแน่ คืนนี้


“ไม้” ฮือ....ใครมาเรียกผมแต่เช้า

“ไอ้ไม้!” อ่อ...แม่

“อะหยังแม่ ฮ้องแต่เจ้า” ผมงัวเงียตื่นขึ้นมาอย่างจำเป็น

“เจ้าบ้านแม่มึงกะ แหกตาดูนาฬิกาเรอะ” บ้านแม่ผม ก็คือบ้านแม่นั่นแหละนะ

“เก้าโมง” เฮ้ย! สายแล้วนี่หว่า ทำไมวันนี้เราถึงตื่นสายได้ขนาดนี้เนี่ย

“ยังมีหน้ามาตอบอีก บ่าลูกคนนี้เหอะ มีคนมาหาแหนะ แม่จะไปขายของก่อนหนา”

“คร้าบบบบ....แม่” เออ ว่าแต่ใครมาหาวะ ไอ้ฟ้าก็ไม่น่าใช่ มันนอนเดี้ยงอยู่บ้านนั่นแหละ หรือจะเป็นไอ้กันต์....ก็ไม่น่าใช่อีกแหละ มันไปต่างจังหวัดนี่นา

“....” (- -“)

“...” (O_O) ผมเปิดประตูออกมาในสภาพบ็อกเซอร์ตัวเดียว เสื้อไม่ได้ใส่ นึกว่าไม่มีใครอยู่ซะอีก ที่ไหนได้ เจอเข้ากับพี่ยะนั่งอยู่ที่เก้าอี้รับแขกเต็มๆเลย ดูพี่แกอึ้งไม่น้อยกับสภาพของผมตอนนี้ (นึกว่าคนที่มาหาจะอยู่นอกบ้านรอซะอีก)

 

“ผมขอเวลาแปบนะครับ” ทันทีที่พี่ยะพยักหน้าผมก็รีบถอยตัวเองกลับเข้าห้องทันที แต่พี่ยะมาทำไมวะ หรือว่าเรื่องไอ้ฟ้าที่เมื่อวาน...

__________________________________________________________________
Ps. ได้ที่สุด ก็อัพสักที แหะๆ หลังจากที่ขี้เกียจมานานนน...มาก (น่าถีบคว่ำนะครับ)
 
 
 

Comment!

คอมเม้นให้ด้วยนะครับ ถ้าไม่พอใจตอนไหน หรือสงสัยยังไง บอกได้ครับ เดียวตอบให้

Comment

Comment:

Tweet

ไม้เค้ามีเจ้าของแล้ว พี่อย่ามาแย่งสิ

#5 By mako on 2011-01-29 20:47

อ้า..
หนุ่มไม้เนื้อหอมจริงๆ
><

#4 By Yumi-ko on 2011-01-25 01:34

ใส่บ๊อกเซอร์ตัวเดียว โอ้ววว

เด๊๋ยวยะมันก็ห้ามใจไม่อยู่หรอก ฮาาาา...

ติดตามต่อไป หึๆ ขะใจ๋อัพโวยเน้อ

#3 By ♣ßo§sëZ™ on 2011-01-23 22:33

เรื่องน่ารัก

#2 By . on 2011-01-23 22:11

ผมไม่เคยเขียนบันทึก หรือข้อความ ได้ยาวขนาดนี้เลยนะครับ Hot! confused smile

#1 By . on 2011-01-23 22:10