blog นี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ Yaoi ล้วนๆ หากท่าน

ไม่ชอบ หรือรับไม่ได้กับเรื่องนี้ ให้ปิด blog นี้ไปได้เลยครับ       13oyFriend

 

 

 

 สำหรับ ท่านใด ที่เข้าใดที่เข้ามาใหม่ หรืออ่านไม่ทันนะครับ 

ให้คลิกที่ >>>ตรงนี้<<< นะครับ ผมจะเรียงตอนไว้ในนั้น ครับผม

 

 

Story! 

ต้นไม้ปลายฟ้า(Yaoi) บทพิเศษ4:กันต์

 

ทั้งๆที่พยายามจะไม่คิดอะไรแล้วนะ สุดท้ายก็ทำไม่ได้ ทุกครั้งที่อยู่กับไม้ตอนที่ไอ้ฟ้าก็อยู่ สถานะของผม คือส่วนเกิน ไม่ต้องมีใครบอกก็เห็นกันจะๆอยู่แล้วนิครับ

 

ความคิดที่ผมเคยบอกไว้ ว่าจะรักไม้ให้เหมือนเดิมโดยที่ไม่หวังอะไร ดูเหมือนมันจะทำได้ไม่ง่ายเลยแหะ ไม่ใช่ว่าผมไม่รักไม้เหมือนเดิมนะ ผมยังเหมือนเดิม ไม่สิมันมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

 

ผมรู้สึกอึดอัดใจทุกครั้งที่เห็นไม้อยู่กับไอ้ฟ้า เห็นไอ้ฟ้าบังคับไม่ได้(อย่างตอนที่ไปดูหนัง) จับมือไม้ได้ ในstatus ที่ต่างจากผม

 

ยิ่งเหตุการณ์ที่พึ่งผ่านไปของวันนี้ ยิ่งทำให้ผมมั่นใจได้เลยว่า ไม้รักไอ้ฟ้ามันจริงๆ ความโกรธที่เห็นไอ้พี่คนนั้นทำร้ายไอ้ฟ้า ความหวงใยที่ไม้แสดงออกมา...ผมรู้สึกอยากเป็นไอ้ฟ้าว่ะ

 

อิจฉา!! ใช่ ผมยอมรับว่าผมอิจฉาไอ้ฟ้ามันและมากด้วย

 

“ไม่มีทางจะเป็นจริง ฉันก็รู้ต้องเป็นใคร เก็บความลับไว้ในใจอยู่เรื่อยมา...” น้องสาวที่แสนดีของผมร้องเพลงผ่านประตูห้องที่ผมลืมล็อคเข้ามา

 

“จะมากวนอะไรพี่อีกละ” กานต์นังลงบนเตียงข้างๆผมโดยไม่ใส่ใจกับคำพูดผมเลย

 

“ไม่กล้าคิดที่จะถาม รู้ว่าคงต้องเสียน้ำตา ปลอบใจทุกวันเวลาให้หยุดฝัน...”

 

“...” ถึงกับพูดไม่ออกเลยครับ พึ่งรู้ตัวว่าเพลงที่กานต์ร้อง จงใจกระทบผมเต็มๆ

 

“พอเข้าใจตัวเธอดี คนของฝันเธอในใจ มันไม่มีอะไรแบบฉันเลย ไม่กล้าคิดที่จะถาม อยู่กับรักที่ห้ามหวัง ทรมานเมื่อต้องคุ้นเคย ไม่มีทางลงเอยอย่างเฝ้าคอย...” ผมได้แต่นั่งฟังเงียบๆ ยิ่งเธอร้องเท่าไหร่ มันก็ยิ่งแทงใจดำมากขึ้นเป็นเท่าตัว

 

“รักฉันบ้างหรือเปล่า คิดเหมือนกันหรือเปล่า รู้อะไรหรือเปล่า ว่าเป็นคำถามที่ปวดใจ ถ้ายังคอยรักเธอเหมือนต้องเจ็บเรื่อยไป ฉันควรทำอย่างไรไม่รู้เลย...”

 

“นี่จงใจแกล้งพี่ใช่ไหมเนี่ย” ผมฝืนหัวเราะแห้งๆเพื่อปกปิดอาการ อย่าให้มันดูสมเพชมากไปกว่านี้เลย

 

“ความสุขตอนมองตาเธอ มันยิ่งทุกข์กังวลใจ ยิ่งนานยิ่งมองเท่าไหร่ ยิ่งรักเธอ กลัวจะทำให้เธอรู้เก็บอาการเมื่อต้องพบเจอ ทั้งๆที่อยากบอกเธอมากเหลือเกิน…”

 

“...” คงปิดไม่ได้แล้วล่ะ กานต์จับผิดคนเก่งอยู่แล้วอ่ะ

 

“จำไว้นะ ถ้าพี่มีเรื่องอะไรแล้วไม่มาเล่าให้น้องฟัง น้องจะซ้ำแบบนี้แหละ” จึ๊ก!...โดนน้องสาวตัวเองแทงครับ

 

“ก็กานต์พึ่งขึ้นมัธยมการบ้านคงเยอะ พี่ไม่อยากกวน โอ๊ย!!” กานต์ใช้มือน้อยๆบิดสีข้างผมอย่างหมั่นใส้ ถึงมือจะน้อยแต่ความเจ็บไม่น้อยเลย

 

“พี่อิจฉาไอ้ฟ้ามันนะ”

 

“แล้วพี่จะเอาไงอะ” เธอหงายตัวลงนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยใจ

 

“พี่ไม่รู้” ผมทำตามเธอบ้าง

 

“เลิกรักพี่ไม้”

 

“พี่มั่นใจว่าทำไม่ได้หรอก”

 

“น้องก็รู้อยู่แล้ว”

 

“...” ห้องถูกปกคลุมด้วยความเงียบอย่างรวดเร็ว ทั้งผมและกานต์ต่างกำลังคิดว่าจะเอายังไงต่อไป

 

 

 

“พี่ทนเจ็บได้ไหม” กานต์ถามขึ้นอีกครั้ง

 

“พี่ทนได้” ถ้าเป็นไม้ ผมทนได้อยู่แล้ว แค่เจ็บไม่ถึงตายนิ

 

“พี่ทำร้ายตัวเองอยู่รู้ไหม”

 

“เปล่า พี่กำลังให้ความสุขตัวเองต่างหาก เพียงแต่ว่าอุปสรรคมันอาจจะเยอะไปหน่อย”

 

“อืม...น้องจะพยายามคิดแบบนั้นนะ”

 

“thank you” ผมมองขึ้นไปบนเพดานอย่างไม่มีจุดหมาย ที่จริงห้องผมก็ไม่ได้สูงเท่าไหร่หรอกนะ แต่วันนี้ทำไมมันดูห่างออกไปไกลกว่าทุกวันไม่รู้

 

“กานต์”

 

“ฮือ”

 

“เพลงที่กานต์ร้อง ชื่อเพลงไรอะ”

 

“คำตอบที่รู้อยู่แล้ว...ของเนย ซินญอริต้า”

 

“อืม”

 

 

คำตอบที่รู้อยู่แล้ว/เนย ซินญอริต้า

 

   ...ไม่มีทางจะเป็นจริง ฉันก็รู้ต้องเป็นใคร

เก็บความลับไว้ในใจอยู่เรื่อยมา

 

ไม่กล้าคิดที่จะถาม รู้ว่าคงต้องเสียน้ำตา

ปลอบใจทุกวันเวลาให้หยุดฝัน

 

พอเข้าใจตัวเธอดี คนของฝันเธอในใจ

มันไม่มีอะไรแบบฉันเลย

 

อยู่กับรักที่ห้ามหวัง ทรมานเมื่อต้องคุ้นเคย

ไม่มีทางลงเอยอย่างเฝ้าคอย

 

   *รักฉันบ้างหรือเปล่า คิดเหมือนกันหรือเปล่า

รู้อะไรหรือเปล่า ว่าเป็นคำถามที่ปวดใจ

 

ถ้ายังเคยรักเธอ เหมือนต้องเจ็บเรื่อยไป

ฉันควรทำอย่างไรไม่รู้เลย

 

   ความสุขตอนมองตาเธอ มันยิ่งทุกข์กังวลใจ

ยิ่งนานยิ่งมองเท่าไหร่ยิ่งรักเธอ

 

กลัวจะทำให้เธอรู้ เก็บอาการเมื่อต้องพบเจอ

ทั้งๆที่อยากบอกเธอมากเหลือเกิน...

 

 

Ps.

Ps. ช่วงนี้กำลังอินกับเพลง คำตอบที่รู้อยู่แล้วอย่างมากมาย ไม่ใช่แค่โดนกลับไอ้กันต์มันนะ คนแต่งก็โดนเข้าไปอย่างจังเลย เฮ้ออออออออ....

 

 

Comment!

คอมเม้นให้ด้วยนะครับ ถ้าไม่พอใจตอนไหน หรือสงสัยยังไง บอกได้ครับ เดียวตอบให้

Comment

Comment:

Tweet

เอิ้กๆ
เอาเพลงมาเล่นอย่างนี้ มันเศร้านะค่ะ

#1 By mako on 2010-09-28 08:48