blog นี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ Yaoi ล้วนๆ หากท่าน

ไม่ชอบ หรือรับไม่ได้กับเรื่องนี้ ให้ปิด blog นี้ไปได้เลยครับ       13oyFriend

 

 

สำหรับ ท่านใด ที่เข้าใดที่เข้ามาใหม่ หรืออ่านไม่ทันนะครับ 

ให้คลิกที่ >>>ตรงนี้<<< นะครับ ผมจะเรียงตอนไว้ในนั้น ครับผม

 

 

Story! 

ต้นไม้ปลายฟ้า(Yaoi) บทที่4:คู่แข่ง(6)

 

รถวิ่งด้วยอัตราความเร็วสูงแต่ก็พอที่จะไม่เป็นอันตราย สำหรับคนขี่อย่างไอ้กันต์ หายห่วงได้ครับ ไอ้นี่มันแข่งรถบ่อย ฝีมือการขี่ของมันเรียกได้ว่าชำนาญเลยแหละครับ

 

“เฮ้ย! ไอ้กันต์ขี่ไปหลังวิทลัย แถวๆชอปช่างเชื่อมเก่านะเว้ย” ผมบอกไอ้กันต์เมื่อขี่รถเข้ามาในวิทยาลัยแล้ว

 

“กูไม่เข้าใจทำไมต้องรีบร้อนขนาดนี้ด้วยวะ” ไอ้กันต์บ่นอีกครั้งหลังจากรถวิ่งเข้าสู่บริเวณที่หน้าสองข้างทางรกทึบหนาตา บริเวณนี้เมื่อก่อนเป็นที่ของชอปช่างเชื่อม แต่พอวิทยาลัยได้งบมาสร้างตึกใหม่ แถวนี้เลยปล่อยทิ้งไว้เลยครับ

 

“เฮ้ย!!” ไอ้กันต์กระชากเบรกกะทันหันจนล้อปัดไปด้านข้างๆ อย่างหวาดเสียว

 

“ฟ้า!!” โยผมมองตามสายตาโยซึ่งก็มองตามไอ้กันต์อีกที สิ่งที่เห็นมันเป็นภาพที่ น่ากลัวอยู่นะครับ

 

“พี่ยะ หยุดก่อนครับ!!” ผมตะโกนพร้อมวิ่งเข้าไปห้ามพี่ยะที่กระทืบไอ้ฟ้าอย่างบ้าคลั่ง และมีรุ่นพี่อีกสองคนยืนดูอยู่ข้างหลังอย่างสะใจ

 

“อะไรของนาย” พี่ยะหันมามองหน้าผมอย่าง งงๆ ใบหน้าที่คมได้รูปบวกกับดวงตาที่ดูเจ้าชู้ชวนมองของพี่ยะนั้น ถึงแม้จะอยู่ในอารมณ์บ้า แต่ก็มีเสน่ห์มากมายไม่แพ้น้องสาวเลย แต่แปบเดียวเท่านั้น พี่ยะก็หันไปเตะไอ้ฟ้าที่นอนคลุกอยู่กับพื้นต่ออย่างสนุกสนาน

 

“บอกให้หยุดไงวะ” ผมผลักไอ้พี่ยะด้วยมือข้างด้วยที่ใช้งานได้อย่างอิสระให้ออกห่างจากไอ้ฟ้าอย่างหัวเสีย ไอ้ฟ้าตอนนี้ดูไม่ได้เลยครับ คิ้วแตกเลือดไหลเป็นทางเลย นี่ยังไม่นับแผลกับรอยช้ำอื่นๆนะ

 

“เป็นห่าไรวะ” ไอ้พี่ยะ ทำท่าเหมือนจะเข้ามาเตะผม แต่อยู่ๆแกก็ชะงักไปดื้อๆ ไม่รู้เพราะอะไร

 

“พี่ยะ พี่ทำอะไรของพี่เนี่ย” โยที่วิ่งตามาทีหลังพร้อมไอ้กันต์ เธอเข้าไปเกาะแขนพี่ยะ กลัวว่าพี่แกจะเข้ามาทำอะไรผมกับไอ้ฟ้าอีก

 

“ทำไมแฟนโยต้องเข้าไปช่วยไอ้เชี่ยนั้นด้วย” พี่ยะยืนมองผมที่กำลังประคองไอ้ฟ้าอย่างไม่พอใจ ผมก็มองตอบอย่างตำหนิเช่นกัน

 

“ไม้กับเลิกกันแล้ว” โยอธิบายให้พี่ยะฟัง ส่วยไอ้กันต์กับพวกไอ้พี่ยะอีกสองคนได้แต่ยืนมองเหตุการณ์อย่างสติหลุด

 

“แล้วไอ้เชี่ยฟ้านั้นหล่ะ” เหมือนพี่ยะจะไม่เข้าใจอะไรตั้งแต่ต้นเลยนะ โยคงไม่ได้เล่าอะไรเลย

 

“คนนั้นเป็นเพื่อนกันนะพี่” แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดีมาก หนูโย

 

“ไม้” อยู่ๆ เธอหันมาเรียกชื่อผม

 

“โยขอโทษแทนพี่ยะด้วยนะ” พูดจบโยก็กระชากแขนพี่ยะเบาๆ เพื่อให้ออกจากเหตุการณ์โดยเร็ว ตอนแรกก็ขัดขืนนะ แต่พอโยบอกว่าจะไม่ยอมคุยด้วยนั่นแหละ พี่แกถึงยอมไป พร้อมกับไอ้สองคนนั้น

 

“ไอ้บ้าเอ้ย มึงเล่นอะไรของมึงเนี่ย” ไอ้ฟ้าพยายามลืมตาที่ช้ำๆของมันมองผม มันไม่ได้ตอบกลับอะไร มีเพียงรอยยิ้มบางๆบนใบหน้าที่เปื้อนเลือดและฟกช้ำของมันส่งกลับมาให้ผมเท่านั้น

 

“กูว่าเอามันไปหาหมอดีกว่านะ” ไอ้กันต์ที่เหหมือนจะได้สติกลับมาแล้วสกิดให้ผมรู้สึกตัว

 

“กูไม่ไป กูจะกลับบ้าน” น้ำเสียงแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาด้วยความพยายามของคนเจ็บ

 

“เออๆ จะทำอะไรก็รีบๆทำเหอะ” ผมตอบไอ้กันต์หลังจากที่มันมองหน้าผมประมาณว่า –เอาไง-

 

 

 

ไม่นานผมกับไอ้กันต์ก็มาถึงบ้านไอ้ฟ้าด้วยรถของไอ้กันต์นี่แหละ รถไอ้ฟ้าต้องฝากยามไว้ เพราะผมกับไอ้ฟ้าไม่สามารถขี่กลับมาได้ ไอ้กันต์ก็ไม่มีความสามารถพอที่จะควบรถไอ้สองคันในเวลาเดียวกันซะด้วยสิ

 

“อ้าว! ฟ้าไปโดนไรมาละนั่น” พี่น้ำวิ่งออกมาหน้าตาตื่นเมื่อเห็นสภาพของไอ้ฟ้า

 

“ผมว่าพามันไปทำแผลก่อนดีกว่านะครับ” ผมบอกพี่น้ำที่ตอนนี้ร้อนรนจนทำอะไรไม่ถูกเลย

 

“จ่ะๆ ช่วยหน่อยนะ” ผมกับไอ้กันต์ช่วยกันหิ้วไอ้ฟ้ามานั่งที่โซฟาตัวเดิม(ที่ผมเคยทำแผลให้มันแหละครับ)

 

“เดียวพี่ไปเอากล่องยามาก่อนนะ”

 

“ครับ  ไอ้กันต์เอาผ้าชุบน้ำมาให้หน่อยดิ” ไอ้กันต์พยักหน้ารับแล้วทำตามคำสั่งทันที

 

“เป็นห่วงฟ้าหรอ” ไอ้ฟ้าจับมือผมบีบเบาๆ ขณะที่มองหน้ากัน

 

“เออ เป็นห่วง แต่อย่าพึ่งแซวอะไรตอนนี้นะ ทำแผลให้เสร็จก่อน”

 

“ครับ” มันส่งยิ้มให้ผมอีกครั้ง ถึงหน้ามันจะงอมพระรามขนาดนี้ แต่มันก็ดูหล่ออยู่วุ้ย(คิดบ้าอะไรตอนนี้เนี่ยกู)

 

 

 

เวลาผ่านไปเกืแบชั่วโมงกับการทำแผลให้ไอ้ฟ้า ทั้งผมทั้งพี่น้ำทำแผลกันไปซีดส์กับไปแหละครับ(หวาดเสียวกับแผลไอ้ฟ้านะครับ)

 

“ไอ้ไม้เดียวกูกลับก่อนนะ” ไอ้กันต์เดินเข้ามาบอกขณะที่ผมปิดแผลที่สุดท้ายให้ไอ้ฟ้เสร็จพอดี

 

“อืม ขับรถกลับดีๆนะ”

 

“คร้าบบ รับทราบครับท่าน” ไอ้กันต์ขยี้หัวผม เหมือนที่เคยทำเป็นประจำ ก่อจะออกไป

 

“ไอ้กันต์” อยู่ๆไอ้ฟ้าก็เรียกไอ้กันต์ก่อนที่จะพ้นสายตา

 

“ขอบใจวะ...สำหรับทุกเรื่อง” ไอ้ฟ้าพยายามพูดขณะที่พยายามทนกับบาดแผลตัวเองไปด้วย

 

“อืม ดูแลกันดีๆละ” ไอ้กันต์พูดโดยไม่หันมามองเลยสักนิด ก่อนจะจากไป

 

“พี่ว่าพาไอ้ฟ้าไปนอนที่ห้องดีกว่านะ นอนตรงนี้ เดียวลูกค้ากินไอติมกันไม่ลงพอดี”

 

“ครับ เดียวผมพาไปเองครับ” ผมพยุงไอ้ฟ้าไปที่บ้านของมัน (ซึ่งก็อยู่หลังร้านนี้แหละ) อย่างทุลักทุเล

 

“ทำไมต้องไปให้พี่ยะต่อยด้วย  อยู่เฉยๆ มันไม่มีความสุขรึไง”

 

“ฟ้าอยากชดเชยความผิดที่ทำกับโย”

 

“โตแต่ตัวแต่สองเด็กจริงๆเลยนะมึงเนี่ย” อดที่จะประชดไม่ได้จริงๆครับ มันก่อมาสองเรื่องแล้วนะ

 

“ก็...คิดว่ามันคงดีที่สุดแล้ว” ไอ้ฟ้าพูดอย่างซึมๆ

 

“ความคิดบ้าบออ่าดิ เรื่องบางเรื่องต่อให้เจ็บแค่ไหนมันก็ชดเชยไม่ได้หอกนะ”

 

“แล้วจะให้ทำไงอ่ะถึงจะชดเชยได้...ตายหรอ!”

 

“ไอ้บ้า อย่าทำนะเว้ย ตายก็ไม่ได้ช่วยอะไรขึ้นมาหรอก” ผมประคองไอ้ฟ้านอนลงที่เตียงเมื่อมาถึงห้องมันแล้ว

 

“ทำไมครับ ไม่อยากให้ฟ้าตายหรอ” ห้องไอ้ฟ้านับว่าจัดได้สวยมากครับ เฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งเข้ากันได้ดีมาก แต่จะดีกว่านี้อีกถ้ามันไม่...รก!!

 

“ไม่รู้ อย่าทำก็แล้วกัน”

 

“คร้าบ ต่อให้ตายแล้วชดเชยความผิดได้ ฟ้าก็ไม่ทำหรอก” ไอ้ฟ้าดึงแขนผมให้นั่งลงบนเตียงข้างๆมัน

 

“ฟ้าจะตายได้ไง ฟ้าต้องอยู่กับไม้นิน่า” อร๊าก...อย่าพึ่งแดงนะเว้ย หน้าจ๋า มุขมันเสี่ยวเกิ๊น...

 

“เจ็บแล้วยังปากดี” ผมมองหน้าไอ้ฟ้าอย่างตรงๆ สายตาเราประสานกัน คราวนี้ผมไม่หลบครับ อยากรู้ว่ามันจะเป็นยังไง

 

“ฟ้ารักไม้นะครับ” ณ ตอนนี้เป็นฉากทั่วไปที่คุณเห็นกันบ่อยๆในละครละครับ ไอ้ฟ้าดึงมือผมไปทาบที่อกมันขณะที่มันบอกรักผมอะ

 

“...” O_o << นี้ไม่ใช่หน้าผมนะ แต่เป็นหน้าไอ้ฟ้ามัน เพราะอะไรนะหรอ

 

ก็ผมเผลอไปหอมแก้มมันเข้าให้ไง กร๊าซซซ...นี่กูทำอะไรลงไปเนี่ย บ้าปายแย้ววว

 

“ขออีกข้างนึงได้ไหม หอมข้างเดียวเดียวแก้มมันจะบวมไม่เท่ากันนะ” ไอ้ฟ้ารั้งมือผมไว้ตอนที่ผมจะลุกหนีครับ

 

“ไอ้บ้า ไม่เอาแล้ว” ไอ้ฟ้าพยายามดึงผมให้ลงไปนอนข้างมันอย่างทุลักทุเล ที่จริงตอนนี้ผมจะขัดขืนมันก็ทำได้สบายเลยนะเนี่ย แต่ผมก็ยอมมัน ไม่รู้อะ ตอนนี้อยากอยู่ข้างๆมันที่สุด

 

 

 

Ps.

Ps. เรื่องราวตอนนี้แต่งตอนที่ กำลังหัวหมุนเรยครับ มัแต่คิดเรืองของ...จะเงอะๆงะๆ ไปหมด เฮ้อออ

ดีใจนะ ที่ได้บอกมันไปแล้ว แต่หวั่นใจอยู่ไม่น้อยกับผลที่จะออกมา ยังไงก็ช่างเหอะ ตัดสินใจไปแล้ว ก็ต้องยอมรับมัน

 

 

Comment!

คอมเม้นให้ด้วยนะครับ ถ้าไม่พอใจตอนไหน หรือสงสัยยังไง บอกได้ครับ เดียวตอบให้

Comment

Comment:

Tweet

#4 By 13oyfriend (64.255.164.125) on 2010-09-24 15:35

ลุ้นสิครับ ลุ้นว่ามันจะเกลียดผมมากแค่ไหนนะครับ เหอะๆsad smile angry smile

#3 By (64.255.164.125) on 2010-09-24 15:35

บอกเค้าไปแล้วก็ลุ้นระทึกสิคะเนี่ย><

ว่าแต่...

ชักจะรำคาญท่านฟ้ามากขึ้นทุกทีและ - -" ปล่อยมุกไม่เว้นแต่ละวันเลยนะเพ่!

#2 By mako on 2010-09-24 14:44

หู๊ยยยย กันต์คงเจ็บน่าดูเลยอ่า TT^TT


อดทนเก้บความในใจ ... แล้วรอแค่วันเวลา ~
ให้มันหมุนช้าๆแล้วเดินไปกับมันน
พรุ่งนี้ไม่สายที่จะรักกันต์ << เกี่ยวมั๊ย??

#1 By aliceangelique on 2010-09-23 22:31