blog นี้ มีเนื้อหาเกี่ยวกับ Yaoi ล้วนๆ หากท่าน

ไม่ชอบ หรือรับไม่ได้กับเรื่องนี้ ให้ปิด blog นี้ไปได้เลยครับ       13oyFriend

 

 

สำหรับ ท่านใด ที่เข้าใดที่เข้ามาใหม่ หรืออ่านไม่ทันนะครับ 

ให้คลิกที่ >>>ตรงนี้<<< นะครับ ผมจะเรียงตอนไว้ในนั้น ครับผม

 

 

 

 

Story! 

 

ต้นไม้ปลายฟ้า(Yaoi) บทที่3:สารภาพ(7)

 

 

 

“กินเสร็จแล้วรีบมาล่ะ เดียวจะเลิกค่ายแล้ว” มองแบบนี้มันหมายความว่าไงว่ะ ผมรู้สึกเอะใจกับสายตาที่ไอ้สตาฟคนนี้มองผมจัง 

“ครับๆ” ผมเดินออกจากห้องกิจกรรมทันที เฮ้อ จะได้กลับบ้านแล้ว อยู่แค่คืนเดียวยังน่าเบื่ออย่างนี้ แล้วถ้าเป็นสองคืนอย่างตอนแรกจะขนาดไหนหว่า 

“โอ้ย!!” เสียงผมเองครับ ผมกินยาเสร็จกำลังเดินออกมาพ้นขอบประตู จู่ๆก็มีไอ้คนนึงจับผมลากกลับเข้ามาในที่พักใหม่ จับตรงไหนไม่จับเสือกจับโดนจุดอ่อนเฉพาะกิจซะงั้น 

“ฟ้าขอโทษ ฟ้าลืมตัวนะ ไม้คุยกับฟ้าก่อนนะ” ไอ้ฟ้าพูดรัวด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน 

“กูจะไปเข้ากิจกรรมต่อ” ผมพูดขณะก้าวเดินออกมา 

“ฟ้ารู้นะว่าไม้รักฟ้า” กึก....ผมถึงกับชะงัก เมื่อมันพูดคำนี้ออกมา มันคงรู้จากไอ้กันต์สินะ 

“กูไม่รักคนที่เอาความรักมาล้อเล่นหรอก” ไอ้ฟ้าเดินเข้ามาจับมือผมไว้ ผมหันหน้ามาเผชิญหน้ากับมัน 

“ล้อเล่น....เรื่องอะไรไม้” นี้มึงไม่รู้จริงๆ หรือแกล้งไม่รู้กันแน่ว่ะ 

“โย...โยไง มึงทำแบบนั้นกับเค้าได้ไง มึงไปบอกรักเค้า ทำให้เค้ารักมึง แล้วมึงก็ทิ้งเค้าแบบไม่ใยดี” ผมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีดำสนิทของอีกฝ่ายอย่างจริงจัง 

“ฟ้าไม่เคยบอกรักโยสักครั้งเลยนะ”  

“แต่....แต่มึงก็ทำให้โยรักมึง แล้วมึงก็ทิ้งมาไง” ยังไงมึงก็ผิดอยู่ดีไอ้ฟ้า 

“ฟ้ายอมรับผิด ที่ฟ้าทำไปทั้งหมด ที่ทำไป...เพราะฟ้ารักไม้นะ ฟ้าไม่อยากให้ไม้คบใคร...ฟ้า...ฟ้าคิดว่า” 

“...” ผมยังคงจ้องมันอยู่ แต่ใจไม่ได้ไหวกับกับคำพูดของมันเลยสักนิด รู้สึกได้แต่ความโกรธที่พุพร่านอยู่ในใจเท่านั้น 

“ไม้ต้องเป็นของฟ้าคนเดียะ...” ไม่ทันที่ไอ้ฟ้าจะพูดคำสุดท้ายจบ ก็ถูกชกจนเซไปข้างๆสองสามเก้า หมัดหนักชิบ  

“ ขอโทษนะ ไม้ต้องเป็นของกูคนเดียวเท่านั้นว่ะ” ไอ้พี่เมฆเดินเข้ามาโอบไหล่ผม แต่ตามองไปที่ไอ้ฟ้าที่กำลังเอาเช็ดเลือดที่ปากออก 

“ปล่อยกูนะ” ผมผลักไอ้พี่เมฆให้ห่างจากตัว 

“กล้าขัดพี่หรอ อย่าลืมสิว่าเราตกลงอะไรกันไว้ ถ้าพี่ไปบอก..เพื่อนน้องก็คงไม่ผ่านกิจกรรมน่า” ตอนนี้ผมรู้สึกเกลียดเสียงนี้ขึ้นมาจับใจเลย “มึงก็ผิดเหมือนกันแหละ มึงบังคับให้ไม้ทำตามคำสั่งมึง เพื่อปิดความผิด ซึ่งก็หมายความว่า...” ผลั๊ว!...ไอ้ฟ้าพุ่งเข้ามาตั๊นหน้าไอ้พี่เมฆอย่างแรงจนหงายหลังลงไปนอนกับพื้น 

“มึงปกปิดความผิด และใช้ประโยชน์จากความผิดด้วย” ไอ้ฟ้าเข้ามายืนกันผมไว้ 

“...” ไอ้พี่เมฆยกแขนขึ้นมาปาดเลือดที่ไหลออกมจากจมูก โดยที่ไม่พูดอะไร แล้วลุกขึ้นโถ่มใส่ไอ้ฟ้าอีกครั้ง ซึ่งไอ้ฟ้าก็ตั้งรับรออยู่แล้ว 

“หยุด!!...พอกันทั้งสองแหละ พวกมึงเห็นกูเป็นของเล่นไงว่ะ ฮ่ะ!!” ผมตะคอกใส่ทั้งสองคนที่กำลังแลกหมัดแลกเท้ากันอย่างเอาเป็นเอาตาย จนมันสองคนหยุด แล้วผละออกจากกัน...นี้กูกลายเป็นตัวอะไรวะ 

“ไม้ก็เห็นนิ มันต่อยฟ้าก่อนนะ อีกอย่าง ฟ้าไม่เคยเห็นไม้เป็นของเล่นเลยนะ” 

“เชื่อได้เร้อ...” ไอ้ฟ้าเตรียมจะพุ่งเข้าใส่ไอ้พี่เมฆอีกครั้ง 

“โธ่โว้ย!! ต่อยกันให้ตายไปเลย” ผมผลักไอ้ฟ้า แล้วเดินออกจากที่พักโดยไม่หันไปสนใจคนข้างหลังอีก แต่ก่อนที่ผมจะออกมาไกลเกินกว่าระยะที่จะได้ยินเสียงต่างๆที่เกิดขึ้นภายในที่พัก ไอ้ฟ้าก็ตะโกนออกมา ฟ้าขอโทษ ฟ้ารู้ว่าไม้รักฟ้า ฟ้าจะไม่ยอมแพ้หรอก  

“มึงไปไหนมาว่ะ” ไอ้กันต์ถามผมขณะที่นั่งลงข้างมัน 

“ดูหมากัดกันมา” ผมจ้องเขม็งไปข้างหน้า แต่ไม่ได้สนใจภาพอะไรที่อยู่ข้างหน้าหรอก หัวผมคิดแต่เรื่องที่ไอ้ฟ้าพูด ก่อนที่มันจะกัดกับไอ้พี่เมฆ ที่มันพูด มันพูดจริงหรอ ที่มันไปคบกับโย เพื่อนแยกโยออกจากผมหรอกหรอ มันต้องการให้ผมเป็นของมันคนเดียวอย่างที่มันพูดจริงๆใช่ไหม คิดแต่เรื่องไอ้ฟ้า ตั้งคำถามเทียบกับคำตอบวนไปวนมา จนพิธีปิดจบลง ตอนนี้ผมอยู่บนรถบัสแล้ว ไกล้จะกลับบ้านแล้วล่ะ 

“ไม้...มึงดูนี้ดิ” ไอ้กันต์เรียกให้ผมมองออกไปนอกหน้าต่าง ก็เห็นไอ้พี่เมฆยืนอยู่ มันก็เห็นผมพอดี มารอผมงั้นหรอ ต้องการอะไรอีก ผมเดินลงรถออกไปหามัน 

“ไม้...” ไอ้พี่เมฆเรียกชื่อผมด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน ถึงแม้จะเป็นเสียงที่ทุ้มและต่ำ แต่ก็ดูออกล่ะ คราบเลือดยังคงติดอยู่ที่จมูกนิดหน่อย หางคิ้วซ้ายแตก และช้ำบริเวณแก้ม ไอ้ฟ้าหมัดหนักใช้ได้เลยนี้หว่า 

“พี่ขอโทษนะ สำหรับทุกเรื่องที่พี่ทำให้ไม้โกรธหรือเกลียดพี่ แต่พี่อยากให้ไม้รู้ไว้นะ ว่าพี่ชอบไม้ตั้งแต่วันแรกแล้วล่ะ” อะไรกันเนี่ย เจอกี่คนๆก็บอกว่าชอบตั้งแต่วันแรก วันแรก วันแรก นี้กูมีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยหรอว่ะ 

“ไม้ พี่ก็จะไม่ยอมแพ้เหมือนกัน พี่อยากคบกับไม้ พี่จะทำให้ไม้รักพี่ให้ได้” ไอ้พี่เมฆมองหน้าผมอย่างแน่วแน่ จนผมต้องเสมองไปข้างๆ 

“เรื่องที่ไม่ดีลืมมันไปซะเถอะครับ ผมก็ไม่อยากเอาเรื่องพวกนี้กลับไปบ้านเหมือนกัน ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆนะครับ แต่ผมไม่รับปากนะกับเรื่องที่พี่จะทำ บายครับ ผมต้องไปล่ะ” พูดจบผมก็เดินกลับขึ้นรถทันที  

เมื่อกี้ทำไมผมไม่ปฏิเสธไปนะ ทำไมไม่บอกให้เค้าเลิกคิดที่จะจีบผม รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนเห็นแก่ตัวเพิ่มขึ้นอีกแล้วสิ

 

 

 

 

 

Ps.

 

ในที่สุดก็จบ บทที่สาม ผ่านไปอย่างทุลักทุเล เพราะความขี้เกียจ แหะๆๆ

 

 

Comment!

คอมเม้นให้ด้วยนะครับ ถ้าไม่พอใจตอนไหน หรือสงสัยยังไง บอกได้ครับ เดียวตอบให้   

Comment

Comment:

Tweet

รู้สึกชอบกันต์ 55555555.

ไม้เสน่แรงเกินล่ะ

#8 By Cezernail on 2010-08-15 15:32

อะไรนะ?!??!!

เมฆจีบไม้จริงๆเรอะ!!!

โอ้วก๊อดดดดดดด

แต่ฟ้าเนี่ย เป็นพระเอกภาษอะไร.. ไม่ได้เรื่อง!!!

แต่ก็นะ.. ดูเป็นปุถุชนดีเหมือนกัน

#7 By [chibi] Fairy ~* on 2010-08-05 22:49

คำพูดเยอะไป เนื้อหาไม่ปะติดปะต่อ บอกรักเร็วไป
โดยรวมสนุกดีแล้ว
เราฝากเพื่อนไปบอกแล้ว ที่ชื่อ พลอย น่ะ
รู้จะป่ะเนี่ย [tingtongzero] น่ะsurprised smile
ด้วยความที่น้องหายไปนาน พี่ก็เลยมีลืมบ้างอะไรบ้าง
นี่ก็ไล่อ่านสองตอนรวด ยังคงน่ารักเหมือนไม่เปลี่ยน
เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ

#5 By pp (180.180.93.30) on 2010-07-17 11:52

อ๊า !!!


กันต์หายไปไหน!!!
บทเพื่อนที่แสนดีสินะ ... ฮื้อ ๆ ๆ ๆ /me ร้องให้
ต่อยกันแย่งไม้ทำไมล่ะเนี่ย ...
กันต์อยู่ข้่างๆตลอดไม่เห้นต้องต่อยเลย ฮ่า ๆ
เป้นเพื่อนมันดีอย่างนี้สินะ สินะ ,,
อยู่ไกล้ได้โดยมีแต่ความจริงใจให้กัน อ๊าาา ...

#4 By aliceangelique on 2010-07-13 22:17

เอร้ยยยย *ไล่อ่านตั้งแต่ตอนแรก
น่ารักไปแล้ววว *หัวโขกโต๊ะ
เปิดเทอมแล้วหายไปนานเลยค่ะ 55+

#3 By Tatsuya★17 on 2010-07-13 19:43

จงctrl+fแล้วพิมพ์ "อาร์ม"

#2 By mako on 2010-07-13 18:37

เหอะๆ yaoi
อ่านๆไปแล้วก็หนุกดีนะ ขอร้าบ
เอาไปใช้จริงๆเหรอเนี่ยนึกว่าพูดเล่น
ช่างเหอะ ขอร้าบ
ข้าน้อยเปลี่ยนใหม่แล้วcry //สหบาทา

#1 By ..... on 2010-07-13 16:25